عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
همان یک لحظه اول
که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان
جهان را با همه زیبایی و زشتی
بر روی یکدیگر ویرانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
که در همسایه ی صدها گرسنه چند بزمی عیش و
نوش می دیدم
نخستین نعره مستانه را خاموش آندم
بر لب پیمانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
که می دیدم یکی عریان و لرزان دیگری پوشیده از
صد جاه ی رنگین
زمین و آسمان را واژگون مستانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
نه طاعت می پذیرفتم
نه گوش از بهر استغفار این بیدادگریها تیز کرده
پاره پاره در کف زاهد نمایان
سبحه صد دانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
بعرش کبریایی با همه صبر خدایی
تا که می دیدم عزیز نا بجایی ناز بر یک ناروا گردیده
خواری می فروشد
گردش این چرخ را وارونه بی صبرانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
که می دیدم مشوش عارف و عامی
از برق فتنه این علم عالم سوز مردم کش
به جز اندیشه عشق و وفا معدوم هر فکری
در این دنیا پر افسانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
چرا من جای او باشم؟
همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و تاب
تماشای تمام زشتکاریهای
این مخلوق را دارد
وگرنه من جای او بودم
یک نفس کی سازشی با
جاهل و فرزانه می کردم
عجب صبری خدا دارد!
عجب صبری خدا دارد!
