علم و دین
در زمانهاى اخير جمعى از فيزيكدانان
و چندى هم از زيست شناسان معروف
حرفهايى زده اند حاكى از اينكه
گويا پيشرفتهاى اخير علم
ماديگرى كهن را باطل ساخته
و مجددا به تحكيم حقايق دينى ميل كرده است.
سخنان دانشمندان قاعدتا تا حدودى
عارى از قطعيت
و احتياط آميز بوده است
ليكن حكماى الهى در آنها دست برده
و تا جاييكه ميتوانسته اند به تفسير پرداخته اند.
در همان حال روزنامه ها هم
به نوبه خود گزارشهاى هيجان انگيزى
از قول اصحاب الهيات انتشار داده اند
و كار به جايى رسيده است
كه توده مردم خيال كرده اند
فيزيك عملا سراسر كتاب آفرينش را تاييد ميكند.
من شخصا فكر نميكنم
اخلاقى كه از علم جديد قابل استنتاج باشد
همان است كه عوام الناس بدان رهنمون شده اند.
اولا آنقدرها هم كه تصور ميشود
دانشمندان در اين زمينه سخن نگفته اند.
ثانيا همه آنچه ايشان
در حمايت از ايمانهاى مذهبى ادا میكنند
ناشى از برداشت احتياط آميز
و صلاحيت علمى آنان نيست
و فقط از اينروست
که آنها اتباع خوب
و حاميان فضيلت و مالكيت هستند.
با اينحال اينگونه ملاحظات
از سخن ما بيرون است
و ميخواهيم به آن چيزى بپردازيم
كه علم واقعا براى گفتن دارد.
از کتاب جهان بینی علمی
نوشته برتراند راسل
