نمایشگاه معنویت
معمولا اهل منبر وقتی که می خواهند قضیه ی
کربلا را بزرگ کنند جنبه ی فاجعه بودن و ظلم
و ستم را بزرگ می کنند در جستجوی پیدا کردن
و جعل کردن فاجعه هایی هستند با بیان های
مختلف و تشبیهات و مجسم ساختن ها جنبه ی
فاجعه بودن را تقویت می کنند و حال آنک ما
باید از خود بپرسیم : بزرگی حادثه ی کربلا
از چه نظر است ؟ آیا از نظر فجیع بودن است ؟
قطعا این فاجعه . فاجعه ی کم نظیری است ولی
فاجعه ی عظیم و شاید عظیم تر از این در دنیا
زیاد بوده .
خود فاجعه ی مدینه کمتر از فاجعه ی کربلا نبوده
عظمت مطلب از لحاظ سیدالشهداء و یاران آن
حضرت است نه از لحاظ ابن زیاد و ابن سعد و
اتباع و اشیاء آنها . عظمت سعادت است و نه
عظمت شقاوت .
کربلا بیش از آن اندازه که که نمایشگاه شقاوت و
بدی و ظهور پلیدی بشر باشد نمایشگاه روحانیت
و معنویت و اخلاق عالی و انسانیت است ولی اهل
منبر کمتر به آن جنبه توجه دارند و به عبارت
دیگر در این قضیه از آن جنبه باید نگاه کرد که
اباعبدالله و اباالفضل و زینب قهرمان داستانند نه
از آن جهت که شمر و سنان قهرمان داستانند .
با کمی تخلص از کتاب "حماسه ی حسینی " اثز شهیر مرتضی مطهری
